بیداری اسلامی حالا دیگر به امریکا هم رسیده است.از این به بعد شاهد جوانه زدن

های بیشتری خواهیم بود.

باش تا صبح دولتش بدمد

کاین هنوز از نتایج سحر است

نکته دیگر اینکه طبیعتا ریزش هایی هم خواهند بود.غم به دلتون راه ندین.فقط دعا

کنیم برای عاقبت به خیری خودمون و دیگران.

این آیه هم به نظرم خیلی زیبا آمد و گویا برای امروز ما نازل شده است:

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا مَنْ یَرْتَدَّ مِنْکُمْ عَنْ دینِهِ فَسَوْفَ یَأْتِی اللَّهُ بِقَوْمٍ یُحِبُّهُمْ وَ یُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ

عَلَى الْمُؤْمِنینَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْکافِرینَ یُجاهِدُونَ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ وَ لا یَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ

ذلِکَ فَضْلُ اللَّهِ یُؤْتیهِ مَنْ یَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلیمٌ (54-مائده)

اى کسانى که ایمان آورده‏ اید، هر کس از شما از دینش برگردد، به زودى خداوند

قومى را مى‏ آورد که آنان را دوست مى‏ دارد و آنان نیز او را دوست مى‏ دارند. [این

قوم‏] در مقابل مومنان متواضع و در برابر کافران سرسختند. در راه خدا جهاد مى‏ کنند

و از ملامت هیچ ملامتگرى نمى‏ ترسند. این فضل الهى است که آن را به هر کس

که بخواهد مى‏ بخشد.و خداوند گشایشگرى داناست‏.

بعد از اینکه این مطلب را نوشتم یکی از دوستان گفتند که بهتر است اسم مطلب را

از دست دادن بذارید.هر از دست دادنی یا به دست آوردنی با دست دادنی مرتبط

است.یکی دست به دست عالمی ربانی میدهد و دیگری دست در دست ....

یکی دین از دست میدهد و دیگری دین به دست می آورد.از دست این دستها.

 

 ای بسا ابلیس آدم روی هست

پس به هر دستی نباید داد دست

تشکر از آقا مصطفی

 

 

 

 

ما فکر میکنیم مدیریت عالم با ماست.میخواهیم همه مشکلات را خودمان حل کنیم.

فکر میکنیم عقل کل و قدرت لایتناهی هستیم.فقط خودمان را میبینیم.

فکر میکنیم همه حوادث تصادفا به وقوع می پیوندند در حالی که هیچ چیز در این عالم تصادفی نیست.

این عالم مدیر دارد و این مدیر هم قویترین مدیر است و حساب همه کارهایش را دارد و میداند چه میکند.

هیچ اتفاقی در این عالم اتفاقی نیست.هیچ حادثه ای بدون نظر او رخ نمیدهد.و ما تسقط من ورقه الا یعلمها الله.

هیچ برگی از درخت نمی افتد مگر اینکه خداوند از آن آگاه است.

این عالم دارد توسط بهترین مدیر مدیریت میشود.اگر ما این مدیریت را در نظر نگیریم و بخواهیم به تنهایی تمام زندگیمان را مدیریت کنیم دچار زحمت و ضرر فراوانی میشویم و کاری از پیش نخواهیم برد.

ما باید به وظیفه خودمان عمل کنیم باقیش را او میداند که چه کند.

چه زیبا فرموده اند: "العبد یدبر و الله یقدر"

بعضی دوستان میگفتند تصویر پروفایلت قدیمیه(عکس جوونیاته!)

به همین دلیل عکس جدید گذاشتم.عکس برای دو ماه پیشه و در رستورانی در

شیراز گرفته شده!

هر دو تا عکس را گذاشتم.قضاوت با شما

  

هشتم ربیع سالروز شهادت پدر بزرگوار امام زمان(عج)؛حضرت امام حسن

عسکری(ع)

چند حدیث بسیار زیبا از ایشان:

1- پرهیز از جدال و شوخى

 

«لا تُمارِ فَیَذْهَبَ بَهاؤُکَ وَ لا تُمازِحْ فَیُجْتَرَأَ عَلَیْکَ.»:

جدال مکن که ارزشت مىرود و شوخى مکن که بر تو دلیر شوند.

2- تواضع در نشستن

«مَنْ رَضِىَ بِدُونِ الشَّرَفِ مِنَ الَْمجْلِسِ لَمْ یَزَلِ اللّهُ وَ مَلائِکَتُهُ یُصَلُّونَ عَلَیْهِ حَتّى یَقُومَ.»:

هر که به پایین نشستن در مجلس خشنود باشد، پیوسته خدا و فرشته ها بر او رحمت

فرستند تا برخیزد.

4- گناهى که بخشوده نشود

«مِنَ الذُّنُوبِ الَّتى لا تُغْفَرُ : لَیْتَنى لا أُؤاخَذُ إِلاّ بِهذا. ثُمَّ قالَ: أَلاِْشْراکُ فِى النّاسِ أَخْفى

مِنْ دَبیبِ الَّنمْلِ عَلَى الْمَسْحِ الاَْسْوَدِ فِى اللَّیْلَةِ الْمُظْلِمَةِ.»:

از جمله گنـاهانى کـه آمرزیده نشود ایـن است که [آدمى ] بگوید: اى کاش مرا به غیر از

این گناه مؤاخذه نکنند. سپس فرمود: شرک در میان مردم از جنبش مورچه بر روپوش

سیاه در شب تار نهانتر است.

5- نزدیکتر به اسم اعظم

«بِسْمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ أَقْرَبُ إِلَى اسْمِ اللّهِ الاَْعْظَمِ مِنْ سَوادِ الْعَیْنِ إِلى بَیاضِها.»:

«بسم اللّه الرّحمن الرّحیم» به اسم اعظم خدا، از سیاهى چشم به سفیدىاش نزدیکتر

است.

6- دوستى نیکان و دشمنى بدان

«حُبُّ الاَْبْرارِ لِلاَْبْرارِ ثَوابٌ لِلاَْبْرارِ، وَ حُبُّ الْفُجّارِ لِلاَْبْرارِ فَضیلَةٌ لِلاَْبْرارِ، وَ بُغْضُ الْفُجّارِ

لِلاَْبْرارِ زَیْنٌ لِلاَْبْرارِ، وَ بُغْضُ الاَْبْرارِ لِلْفُجّارِ خِزْىٌ عَلَى الْفُجّارِ.»:

دوستى نیکان به نیکان، ثوابست براى نیکان. و دوستى بدان به نیکان، فضیلت است

براى نیکان. و دشمنى بدان با نیکان، زینت است براى نیکان. و دشمنى نیکان با بدان،

رسوایى است براى بدان.

7- سلام نشانه تواضع

«مِنَ التَّواضُعِ أَلسَّلامُ عَلى کُلِّ مَنْ تَمُرُّ بِهِ، وَ الْجُلُوسُ دُونَ شَرَفِ الَْمجْلِسِ.»:

از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در

پایین مجلس است.

8- خنده بیجا

«مِنَ الْجَهْلِ أَلضِّحْکُ مِنْ غَیْرِ عَجَب.»:

خنده بیجا از نادانى است.

9- همسایه بد

«مِنَ الْفَواقِرِ الَّتى تَقْصِمُ الظَّهْرَ جارٌ إِنْ رَأى حَسَنَةً أَطْفَأَها وَ إِنْ رَأى سَیِّئَةً أَفْشاها.»:

از بلاهاى کمرشکن، همسایه اى است که اگر کردار خوبى را بیند نهانش سازد و اگر

کردار بدى را بیند آشکارش نماید.

11- اندیشه در کار خدا

«لَیْسَتِ الْعِبادَةُ کَثْرَةَ الصِّیامِ وَ الصَّلوةِ وَ إِنَّما الْعِبادَةُ کَثْرَةُ التَّفَکُّرِ فى أَمْرِ اللّهِ.»:

عبادت کردن به زیادى روزه و نماز نیست، بلکه [حقیقتِ] عبادت، زیاد در کار خدا

اندیشیدن است.

12- پلیدى خشم

«أَلْغَضَبُ مِفْتاحُ کُلِّ شَرٍّ.»:

خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.

13- ویژگى هاى شیعیان

«شیعَتُنا الْفِئَـةُ النّاجِیَةُ وَالْفِرْقَةُ الزّاکِیَةُ صارُوا لَنا رادِئًا وَصَوْنًا وَ عَلَى الظَّلَمَةِ أَلَبًّا وَ عَوْنًا

سَیَفْجُرُ لَهُمْ یَنابیعُ الْحَیَوانِ بَعْدَ لَظْىِ مُجْتَمَعِ النِّیرانِ أَمامَ الرَّوْضَةِ.»:

پیروان ما، گروه هاى نجات یابنده و فرقه هاى پاکى هستند که حافظان [آیین] مایند، و

ایشان در مقابل ستمکاران، سپر و کمککار ما [هستند]. به زودى چشمه هاى حیات

[منجىِ بشریّت] بعد از گدازه توده هاى آتش! پیش از ظهور براى آنان خواهد جوشید.

14- ناآرامى کینه توز

«أَقَلُّ النّاسِ راحَةً أَلْحُقُودُ.»:

کینه توز ، ناآرامترینِ مردمان است.

15- پارساترین مردم

«أَوْرَعُ النّاسِ مَنْ وَقَفَ عِنْدَ الشُّبْهَةِ، أَعْبَدُ النّاسِ مَنْ أَقامَ عَلَى الْفَرائِضِ أَزْهَدُ النّاسِ مَنْ

تَرَکَ الْحَرامَ، أَشَدُّ النّاسِ اجْتَهادًا مَنْ تَرَکَ الذُّنُوبَ.»:

پارساترین مردم کسى است که در هنگام شبهه توقّف کند. عابدترین مردم کسى است

که واجبات را انجام دهد. زاهدترین مردم کسى است که حرام را ترک نماید. کوشننده

ترین مردم کسى است که گناهان را رها سازد.

16- وجود مؤمن

«أَلْمُؤْمِنُ بَرَکَةٌ عَلَى الْمُؤْمِنِ وَ حُجَّةٌ عَلَى الْکافِرِ.»:

مؤمن براى مؤمن ،برکت و بر کافر، اتمام حجّت است.

17- محصول اعمال

«إِنَّکُمْ فى آجال مَنْقُوصَة وَ أَیّام مَعْدُودَة وَ الْمَوْتُ یَأْتى بَغْتَةً، مَنْ یَزْرَعْ خَیْرًا یَحْصِدُ غِبْطَةً وَ

مَنْ یَزْرَعْ شَرًّا یَحْصِدُ نِدامَةً، لِکُلِّ زارِع ما زَرَعَ لا یُسْبَقُ بَطىءٌ بِحَظِّهِ، وَ لا یُدْرِکُ حَریصٌ ما لَمْ

یُقَدَّرُ لَهُ، مَنْ أُعْطِىَ خَیْرًا فَاللّهُ أَعْطاهُ، وَ مَنْ وُقِىَ شَرًّا فَاللّهُ وَقاهُ.»:

شما عمر کاهنده و روزهاى برشمرده اى دارید، و مرگ به ناگهان مىآید، هر کس تخم

خیرى بکارد به خوشى بِدْرَوَد، و هر کس تخم شرّى بکارد به پشیمانى بِدْرَوَد. هر که هر

چه بکارد همان براى اوست. کُندکار را بهره از دست نرود و آزمند آنچه را مقدرّش نیست

در نیابد، هر که به خیرى رسد خدایش داده، و هر که از شرّى رهد خدایش رهانده.

18- شناخت احمق و حکیم

«قَلْبُ الأَحْمَقِ فى فَمِهِ وَ فَمُ الْحَکیمِ فى قَلْبِهِ.»:

قلب احمق در دهان او و دهان حکیم در قلب اوست.

19- تلاش براى رزق مقدّر

«لا یَشْغَلْکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَل مَفْرُوض.»:

رزق و روزىِ ضمانت شده، تو را از کار واجب باز ندارد.

20- عزّتِ حقگرایى

«ما تَرَکَ الْحَقَّ عَزیزٌ إِلاّ ذَلَّ، وَلا أَخَذَ بِهِ ذَلیلٌ إِلاّ عَزَّ.»:

هیچ عزیزى حقّ را رها نکند، مگر آن که ذلیل گردد و هیچ ذلیلى به حقّ نیاویزد، مگر آن

که عزیز شود.

21- دوست نادان

«صَدیقُ الْجاهِلِ تَعَبٌ.»:

دوست نادان، مایه رنج است.

22- بهترین خصلت

«خَصْلَتانِ لَیْسَ فَوْقَهُما شَىْءٌ: أَلاِْیمانُ بِاللّهِ وَ نَفْعُ الاِْخْوانِ.»:

دو خصلت است که بهتر و بالاتر از آنها چیزى نیست:ایمان به خدا و سود رساندن به

برادران.

23- نتیجه جسارت بر پدر

«جُرْأَةُ الْوَلَدِ عَلى والِدِهِ فى صِغَرِهِ تَدْعُوا إِلَى الْعُقُوقِ فى کِبَرِهِ.»:

جرأت و دلیرى فرزند بر پدرش در کوچکى، سبب عاقّ و نارضایتى پدر در بزرگى مىشود.

24- بهتر از حیات و بدتر از مرگ

«خَیْرٌ مِنَ الْحَیاةِ ما إِذا فَقَدْتَهُ أَبْغَضْتَ الْحَیاةَ وَ شَرُّ مِنَ الْمَوْتِ ما إِذا نَزَلَ بِکَ أَحْبَبْتَ

الْمَوْتَ.»:

بهتر از زندگى چیزى است که چون از دستش دهى، از زندگى بدت آید، و بدتر از مرگ

چیزى است که چون به سرت آید مرگ را دوست بدارى.

25- وابستگى و خوارى

«ما أَقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ أَنْ تَکُونَ لَهُ رَغْبَةٌ تُذِلُّهُ.»:

چه زشت است براى مؤمن، دلبستگى به چیزى که او را خوار دارد.

26- نعمت بلا

«ما مِنْ بَلِیَّة إِلاّ وَ لِلّهِ فیها نِعْمَةٌ تُحیطُ بِها.»:

هیچ بلایى نیست، مگر این که در آن از طرف خدا نعمتى است.

27- اکرام بدون افراط

«لا تُکْرِمِ الرَّجُلَ بِما یَشُقُّ عَلَیْهِ.»:

هیچ کس را طورى اکرام مکن که بر او سخت گذرد.

28- ارزش پند پنهان

«مَنْ وَعَظَ أَخاهُ سِرًّا فَقَدْ زانَهُ، وَ مَنْ وَعَظَهُ عَلانِیَةً فَقَدْ شانَهُ.»:

هر که در نهان، برادر خود را پند دهد او را آراسته، و هر که آشکارا برادرش را پند دهد او را

کاسته.

29- تواضع و فروتنى

«أَلتَّواضُعُ نِعْمَةٌ لا یُحْسَدُ عَلَیْها.»:

تواضع و فروتنى، نعمتى است که بر آن حسد نبرند.

30- سختى تربیت نادان

«رِیاضَةُ الْجاهِلِ وَ رَدُّ المُعْتادِ عَنْ عادَتِهِ کَالْمُعْجِزِ.»:

پرورش دادن نادان و ترک دادن معتاد از عادتش، مانند معجزه است.

31- شادى بیجا

«لَیْسَ مِنَ الأَدَبِ إِظْهارُ الْفَرَحِ عِنْدَ الَْمحْزُونِ.»:

اظهار شادى نزد غمدیده، از بىادبى است.

32- جمال ظاهر و باطن

«حُسْنُ الصُّورَةِ جَمالُ ظاهر، وَ حُسْنُ الْعَقْلِ جَمالُ باطِن.»:

صورت نیکو، زیبایى ظاهرى است،و عقل نیکو، زیبایى باطنى است.

33- کلید تمام گناهان

«جُعِلَتِ الْخَبائِثُ فى بَیْت وَ جُعِلَ مِفْتاحُهُ الْکَذِبَ.»:

تمام پلیدى ها در خانه اى قرار داده شده و کلید آن دروغگویى است.

34- چشم پوشى از لغزش و یادآورى احسان

«خَیْرُ إِخْوانِکَ مَنْ نَسِىَ ذَنْبَکَ وَ ذَکَرَ إِحْسانَکَ إِلَیْهِ.»:

بهترین برادران تو کسى است که خطایت را نادیده گیرد و احسانت را یادآور شود.

35- مدح نالایق

«مَنْ مَدَحَ غَیْرَالمُسْتَحِقِّ فَقَدْ قامَ مَقامَ المُتَّهَمِ.»:

هر که نالایقى را ثنا گوید، خود در موضعِ اتّهام قرار گیرد.

36- راه دوست یابى

«مَنْ کانَ الْورَعُ سَجِیَّتَهُ، وَ الْکَرَمُ طَبیعَتَهُ، وَ الْحِلْمُ خُلَّتَهُ کَثُرَ صَدیقُهُ.»:

کسى که پارسایى خوى او، و بخشندگى طبیعت او، و بردبارى خصلت او باشد

دوستانش بسیار شوند.

37- انس با خدا

«مَنْ آنـَسَ بِاللّهِ إِسْتَوْحَشَ مِنَ النّاسِ.»:

کسى که با خدا مأنوس باشد، از مردم گریزان گردد.

38- خرابى مناره ها و کاخ ها

«إِذا قامَ الْقائِمُ أَمَرَ بِهَدْمِ الْمَنائِرِ وَ الْمَقاصیرِ الَّتى فِى الْمَساجِدِ.»:

هنگامى که قائم(علیه السلام) قیام کند، دستور به خرابى مناره ها و کاخ هاى مساجد

دهد.

39- نماز شب، سیر شبانه

«إِنَّ الْوُصُولَ إِلَى اللّهِ عَزَّوَجَلَّ سَفَرٌ لا یُدْرَکُ إِلاّ بِامْتِطاءِ اللَّیْلِ.»:

وصول به خداوند عزّوجلّ، سفرى است که جز با عبادت در شب حاصل نگردد.

40- ادبى بسنده

«کَفاکَ أَدَبًا تَجَنُّبُکَ ما تَکْرَهُ مِنْ غَیْرِکَ.»:

در مقام ادب براى تو همین بس که آنچه براى دیگران نمیپسندى، خود، از آن دورى کنى.

 

 

منبع:سایت ولیعصر(عج)

 

 

این پنج حدیث از احادیث امام حسن مجتبی انتخاب شده.بسیار زیبا هستند

«بَینَ الْحَقِّ وَ الْباطِلِ أَرْبَعُ أَصابِعَ، ما رَأَیتَ بِعَینَیکَ فَهُوَ الْحَقُّ وَ قَدْ تَسْمَعُ بِأُذُنَیکَ باطِلاً

کَثیرًا.»

بین حقّ و باطل به اندازه چهار انگشت فاصله است، آنچه با چشمت ببینى حقّ

است و چه بسا با گوش خود سخن باطل بسیارى را بشنوى.


إِذا أَضَرَّتِ النَّوافِلُ بِالْفَریضَةِ فَارْفَضُوها.»

هر گاه مستحبّات به واجبات زیان رساند آن را ترک کنید.


هَلاکُ النّاسِ فى ثَلاث: أَلْکِبْرُ، أَلْحِرْصُ،أَلْحَسَدُ.

أَلْکِبْرُ بِهِ هَلاکُ الدّینِ وَ بِهِ لُعِنَ إِبْلیسُ.

أَلْحِرْصُ عَدُوُّ النَّفْسِ وَ بِهِ أُخْرِجَ آدَمُ مِنَ الْجَنَّةِ.

أَلْحَسَدُ رائِدُ السُّوءِ وَ بِهِ قَتَلَ قابیلُ هابیلَ.

هلاکت و نابودى مردم در سه چیز است:کبر، حرص، حسد.

تکبّر که به سبب آن دین از بین میرود و به واسطه آن، ابلیس، موردلعنت قرار گرفت.

حرص و طمع که دشمن جان آدمى است وبه واسطه آن آدم از بهشت خارج شد.

حسد که سررشته بدى است و به واسطه آن قابیل، هابیل را کشت.ژ

«صاحِبِ النّاسَ بِمِثْلِ ما تُحِبُّ أَنْ یصاحِبُوکَ.»

چنان با مردم مصاحبت داشته باش که خود دوست دارى همان گونه با تومصاحبت

کنند.

«مَنْ عَبَدَ اللّهَ عَبَّدَ اللّهُ لَهُ کُلَّ شَىْء.»

کسى که خدا را اطاعت و عبادت کند، خداوند همه چیز را مطیع او گرداند.

به مناسبت سالروز رحلت پیامبرت رحمت ،این احادیث نبوی را انتخاب کردم.

خواندنش چند دقیقه وقت میبره اما فواید و برکات زیادی داره.

اذا سرتک حسنتک و ساءتک سیتک فأنت مؤمن

اگر وقتی کار خوبی انجام میدهی خوشحال میشوی و هر وقت کار بدی انجام

میدهی ناراحت میشوی،بدان که مومن هستی

اذا غضبت فاسکت

هر وقت عصبانی شدی سکوت کن

اذامات العبد قال الناس ما خلف وقالت الملائکه ما قدم (نهج الفصاحة،ص۴۷،ح۲۴۲)

هر وقت شخصی بمیرد مردم می گویند چه جا گذاشت اما ملائکه میگویند چه با

خود آورده

ان اعجل الطاعة ثوابا صلة الرحم (کنز العمال ، ج ۳ ، ص ۳۶۳ ، ح ۶۹۵۶)

سریع ترین عبادت از لحاظ ثواب ،صله رحم است

ان أشد الناس ندامة یوم القیامة رجل باع آخرته بدنیا غیره .(کنز العمال ، ج ۳ ، ص

۵۱۰ ، ح ۷۶۶۰)

پشیمان ترین انسان ها روز قیامت کسی است که آخرتش را به خاطر دنیای دیگری

فروخته است

ان أشقی الاشقیاء من اجتمع علیه فقر الدنیا وعذاب الاخرة  (کنز العمال ، ج ۶ ، ص

۴۷۰ ، ح ۱۶۵۹۳

بدبخت ترین مردم کسی است که فقر دنیا وعذاب آخرت را در خود جمع کرده

ان الله تعالی لیدفع بالمسلم الصالح عن مائة أهل بیت من جیرانه البلاء  (کنز

العمال، ج ۹ ، ص ۵ ، ح ۲۴۶۵۴)

همانا خداوند متعال به خاطر یک مسلمان صالح بلا از صد خانواده از همسایگانش را

دفع می کند

ان هذه القلوب تصدأ کما یصدأ الحدید اذا أصابه الماء . قیل :وما جلاؤها ؟ قال ( ص )

: کثرة ذکر الموت وتلاوة القرآن  (کنز العمال ، ج ۱۵، ص ۵۴۹ ، ح ۴۲۱۳۰)

همانا این قلوب مانند آهنی که آب خورده زنگ میزند.پرسیدند یارسول الله چگونه زنگار

را پاک کنیم؟فرمودند: با یاد مرگ و تلاوت قران

تزوجواالنساء فانهن یأتین بالمال . (کنز العمال ، ج ۱۶ ، ص ۲۷۵ ، ح ۴۴۴۳۱)

ازدواج کنید چرا که زنان با خودشان مال و برکت به زندگی می آورند

خیرشبابکم من تشبه بکهولکم ، وشر کهولکم من تشبه بشبابکم (کنز العمال ، ج

۱۵ ، ص ۷۷۶ ، ح ۴۳۰۵۸)

بهترین جوانان کسانی هستند که شبیه پیران باشند(عاقل و متین باشند) و بدترین

پیران کسانیند که شبیه به جوانان باشند

خیر النکاح ایسره (سنن ابی داود ، کتاب النکاح ، ح ۱۸۰۸)

بهترین ازدواج ها،ازدواج هایی است که آسان تر برگزار شود

خیر اخوانکم من اهدی الیکم عیوبکم (نهج الفصاحة ، ص ۳۱۶ ، ح ۱۵۰۹)

بهترین برادران شما کسانید که عیب هایتان را به شما هدیه دهند

 

 

 

دو نفر ظرف انگوری خریدند و به خوردن انگور نشستند.یکى کور بود و دیگرى بینا ...

با هم دانه دانه مى‏ خوردند. کور با خودش گفت:نکند رفیقم دوتا دوتا بخورد! شروع

کرد به دو تا دو تا خوردن.

دید رفیقش حرفى نزد.

با خودش گفت: لابد او سه تا سه تا مشغول است. شروع کرد ... باز هم‏ دید

صدایى در نیامد ... گفت خیر. او جلوتر است و شاخه شاخه به دهان کشید.

رفیقش با تعجب مى‏ دید وضع عوض شده و طرف بدجورى خودکشى راه انداخته؛

منتظر بود تا ببیند چه مى‏شود.

کور گفت معلوم مى‏ شود که او خیلى جلو افتاده ... این بگفت و خود را به روى

ظرف انگور انداخت !!!

این حکایت،حکایت کسانیست که فکر میکنند عقب مانده اند.کسانی که فکر میکنند

همه خورده اند و برده اند ولی اینها دیر رسیده اند! لذا سعی می کنند دیر رسیدن را

با خوردن بیشتر جبران کنند.توجیه شان هم این است که آقا جامعه خراب شده و

مردم همه دزدند.اگر تو نخوری دیگران میخورند.و این توجیه را نه برای دیگران که در

حقیقت تسکینی برای وجدان درد خود می پندارند.

بعضی دیگر هم فکر می کنند دیگرانی که دین نداشتند به خیلی چیزها

رسیدند.شاید دیده یا شنیده باشید کسانی که مسافرت خارجی میروند و هنوز

پایشان به فرودگاه کشور خارجی نرسیده بی حجاب تر و بی حیا تر از خارجی

ها میشوند و به سرعت خودشان را به قافله تمدن غرب میرسانند!

گاهی آنقدر این آش شور میشود که حتی صدای غربی ها را نیز در می آورد یا مثلا

وقتی میبینند که حتی بی دینان نیز اعتقاداتی دارند و چیزهایی را مراعات می کنند

تعجب زده میشوند.

اینها آنقدر هول شده اند که حتی لبخند های تمسخر آمیز و همراه تعجب غربی ها

را از این کم ظرفیتی و بی جنبگیشان نمی بینند.

حتما دیده یا شنیده اید حکایت بعضی بازیگران، مجریان و یا سیاستمدارانی که به

غرب فرار کرده اند و کارهایی انجام میدهند و یا مواضعی می گیرند بسیار تندتر از

غربی ها.

بگذارید بخورند.

مدتی که بگذرد میفهمند که چقدر اشتباه کرده اند.

نمی گویم حتما بر میگردند.اما مهم این است که به اشتباهشان پی میبرند حتی اگر

به هیچ کس چیزی نگویند.

 

 

هر کامپیوتری(ببخشید رایانه ای!) که بخرید روی آن یک سری برنامه نصب شده 

است.برنامه هایی که اگر نباشند اصلا آن دستگاه کامپیوتر نیست بلکه یک قوطی

بزرگ است!

این برنامه های اولیه باید باشند تا شما بتوانید برنامه های دیگری نصب کنید و حتی

بتوانید با آن دستگاه کار کنید.اما این ها  لازم و ضروری هستند ولی کافی نیستند.

بعدا شما باید برنامه های دیگری روی آن کامپیوتر نصب کنید.

انسان هم همینگونه آفریده شده است.وقتی خدای متعال شما را خلق میکرد برنامه

هایی در وجود شما نصب کرد که اگر آن برنامه ها نبود دیگر شما انسان نبودید!

یکی از این برنامه ها برنامه "بهتر طلبی" است.به خاطر همین برنامه است که همه

انسان ها دنبال رشد و رسیدن به بهترین ها هستند و از رکود در یک مرحله بیزارند.به

خاطر همین برنامه است که یک ثروتمند هر چقدر هم پول داشته باشد، باز هم دنبال

به دست آوردن پول بیشتری است ،یا یک عالم به دنبال علم بیشتر و یا یک

سیاستمدار به دنبال قدرت سیاسی بیشتر و....

اما هدف خداوند از گذاشتن این برنامه در وجود ما چیست؟

شاید اگر این برنامه نبود و همه به آنچه داشتند قانع بودند، این همه مشکل پیش

نمی آمد و جلوی بسیاری از جنگ ها و درگیری ها گرفته میشد.

باید بدانیم وجود این برنامه ایجاد مشکل نمی کند،بلکه اشتباه گرفتن مصادیق "بهتر"

ایجاد مشکل کرده است.ما فکر میکنیم این عطش را با آب گوارای پول یا قدرت یا علم

یا شهوت و یا هزاران چیز دیگر برطرف میکند به همین دلیل چند وقتی به دنبال آنها

میرویم و فکر می کنیم همان ها بهترین اند اما وقتی به آنها رسیدیم میبینیم که این

آن نبوده است و عمری به جای آب دنبال سراب بوده ایم و هنوز تشنگیمان

پابرجاست.خیلی ها باز هم بیدار نمیشوند و فکر میکنند چون کم به دست آورده اند

سیراب نشده اند! پس سعی و تلاش بیشتری می کنند تا بیشتر به دست بیاورند.

اما وقتی به آن بیشتر هم میرسند میبیند سیراب نشدند.

برنامه نصب شده در وجود ما دنبال بهترین میگردد که خود خداست و هیچ چیز

دیگری هم جایش را نمی گیرد.

عزیز من بیخود دست و پا نزن و این در و آن در نرو.خودش تو را طوری آفریده که فقط

به دنبال خودش باشی و هیچ چیزی بَسَت نباشد.

هر وقت این طرف و آن طرف میروی خداوند مهربان با لبخندی نگاهت می کند و

منتظر می ماند تا برگردی چون خودش میداند چه چیزی خلق کرده و فقط خودش

میداند که چقدر تشنه ای!